Υποκύπτω πάντα στα γλυκά, τι φταίει;

Υποκύπτω πάντα στα γλυκά, τι φταίει;

Σήμερα νιώθω πολύ στεναχωρημένη, ας φάω ένα σοκολατάκι.

Είχα έναν καυγά στη δουλειά, ας φάω μια φέτα κέικ να νιώσω καλύτερα. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε πνίξει τo άγχος μας και τον καημό μας μέσα στις λιχουδιές; Μετά πως νιώθουμε; Λύθηκε το πρόβλημα μας; Ηρεμήσαμε; Οι πιο πολλοί θα απαντήσουν όχι… Αντιθέτως, προστέθηκε ακόμα ένα πρόβλημα. Η αύξηση των κιλών μας!Οι λόγοι που μας ωθούν στην κατανάλωση γλυκών είναι οι εξής:

1. Η κακή ποιότητα ύπνου, το έντονο στρες και η κούραση, δημιουργούν την ανάγκη για κάτι που θα μας δώσει ενέργεια, άρα το γλυκό ικανοποιεί πρόσκαιρα αυτήν την ανάγκη.

2. Η κακή διατροφή στα γεύματά μας, όπως το γρήγορο φαγητό, τα αναψυκτικά, το λευκό ψωμί, οι πολλοί υδατάνθρακες κλπ. ανεβάζουν το σάκχαρο στο αίμα μας γρήγορα, προκαλώντας γρήγορα το αίσθημα της πείνας. Την ίδια στιγμή όμως που θα καταναλώνουμε ένα γλυκό για να σταματήσουμε αυτήν την αίσθηση, έχουμε ήδη προσλάβει και περισσότερες θερμίδες.

3. Οι γυναίκες ειδικά, μπορεί να αισθάνονται έντονη την ανάγκη για κατανάλωση γλυκών, λίγες ημέρες πριν τον κύκλο τους ή με τις ορμονικές αλλαγές που αντιμετωπίζουν κατά την εμμηνόπαυση.

4. Εάν είμαστε πολύ στενοχωρημένοι, περνάμε μια περίοδο κατάθλιψης, αντιμετωπίζουμε ένα έντονο πρόβλημα που διαρκεί μέρες, μπορεί να καταφύγουμε στα γλυκά, αναζητώντας μια στιγμιαία ευχαρίστηση. Στην πραγματικότητα, αμέσως μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτό δεν μας βοήθησε ιδιαίτερα στο πρόβλημά μας, αλλά μας πρόσθεσε θερμίδες. Τη διέξοδο λοιπόν που αναζητάμε, νομίζοντας ότι αυτό έχουμε ανάγκη, δηλαδή την κατανάλωση γλυκού, θα πρέπει να πάψουμε να τη συνδέουμε με την καλή ή με την κακή μας διάθεση και με τη λύση στα προβλήματά μας.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η τάση για συχνή κατανάλωση γλυκών, μπορεί να οφείλεται σε ψυχολογικούς παράγοντες, παρά σε μια καθαρή ανάγκη για ζάχαρη. Και επειδή η κατανάλωση γλυκών είναι μια διατροφική συνήθεια που μπορεί να εξελιχθεί σε εθισμό, αν καταλάβετε κάτι τέτοιο, συζητήστε τον προβληματισμό σας με πιστοποιημένο διαιτολόγο.

Αρχίστε να μετράτε εβδομαδιαία πόσα γλυκά καταναλώσατε, συσχετίζοντας την κατανάλωση του γλυκού, με το πώς αισθανόσαστε εκείνη τη στιγμή που το καταναλώσατε. Αν δείτε ότι κάτι τέτοιο γίνεται την ώρα που έχει συμβεί κάτι που σας στεναχώρησε ιδιαίτερα ή αγχωθήκατε, τότε θα καταλάβετε ότι η ανάγκη σας αυτή είναι κυρίως ψυχολογικής φύσεως  και θα πρέπει να το ελέγξετε με κάποιο τρόπο.

Και να θυμάστε ότι κανένα πρόβλημα δεν είναι άλυτο, αρκεί να το εντοπίσουμε πρώτα και να το συζητήσουμε χωρίς φόβο και ντροπή.